Ośrodek narciarski zarabia przez kilka miesięcy w roku, a największy wydatek na energię ponosi często, zanim na stok wjedzie pierwszy narciarz. Naśnieżanie przed otwarciem sezonu wymaga pracy pomp, sprężarek i armatek przez wiele nocy z rzędu, a potem trzeba jeszcze uzupełniać śnieg po odwilżach. Do tego dochodzą wyciągi, oświetlenie tras i cała infrastruktura dla gości. To branża o jednym z najbardziej nierównych profili zużycia.
Co w ośrodku narciarskim pobiera energię
- Pompownie wody, które pod wysokim ciśnieniem tłoczą wodę ze zbiornika do instalacji naśnieżania.
- Armatki śnieżne z wentylatorami oraz lance śnieżne.
- Sprężarki dostarczające sprężone powietrze do lanc i części armatek.
- Urządzenia do schładzania wody, bo im zimniejsza woda trafia do armatek, tym łatwiej o śnieg przy granicznych temperaturach.
- Napędy wyciągów krzesełkowych, orczykowych i gondolowych, a także taśm dla początkujących.
- Oświetlenie tras do jazdy wieczornej.
- Budynki obsługi gości, czyli kasy, wypożyczalnia i serwis sprzętu, gastronomia, a często także hotel.
- Parkingi i drogi dojazdowe, oświetlane przez całą zimę.
Najważniejsza cecha tej branży to sezonowość. Latem zużycie spada do poziomu potrzebnego do utrzymania budynków albo obsługi letnich atrakcji. Jesienią i na początku zimy, gdy przychodzą mrozy, naśnieżanie potrafi wyznaczyć szczyt całego roku. Ratraki zwykle jeżdżą na oleju napędowym, więc ich praca nie trafia na fakturę za prąd, ale wszystko, co tłoczy wodę i powietrze, już tak.
Naśnieżanie ustala moc na cały rok
Moc umowna zamawiana u operatora systemu dystrybucyjnego (OSD) musi pokryć najwyższy pobór, a w ośrodku narciarskim pojawia się on wtedy, gdy wszystkie pompy i armatki pracują naraz. Takie noce zdarzają się kilka razy w sezonie, a opłaty od mocy umownej naliczane są przez dwanaście miesięcy. Część ośrodków płaci więc w lipcu za moc potrzebną w grudniu.
Warto sprawdzić, na co pozwala taryfa operatora: kiedy i jak często da się zmienić moc umowną, ile czasu trwa rozpatrzenie wniosku i jak liczone są opłaty za przekroczenia. Równie ważne jest pytanie organizacyjne. Jeżeli naśnieżanie da się prowadzić odcinkami, a nie na całym stoku jednocześnie, szczyt może być niższy bez straty dla przygotowania tras.
Kiedy naśnieżać, czyli pogoda i cena
Naśnieżanie zależy od temperatury i wilgotności powietrza, więc najczęściej odbywa się nocą, gdy jest najzimniej. Ceny energii na Towarowej Giełdzie Energii (TGE) bywają w nocy niższe niż w porannym i wieczornym szczycie, więc ośrodek, który ma swobodę w wyborze godzin pracy armatek, może na tym skorzystać. Wymaga to jednak umowy, w której cena choć w części zależy od rynku, czyli formuły SPOT albo mieszanej.
Cena stała (FIX) daje z kolei przewidywalność, cenną przy ustalaniu cen karnetów przed sezonem. Wybór między tymi formułami nie jest więc czysto rachunkowy. Zależy od tego, jaką część zużycia ośrodek może przesunąć w czasie, a jaka musi przypadać na godziny otwarcia wyciągów.
Stok, hotel i karczma pod jednym szyldem
Wiele ośrodków to w praktyce kilka różnych działalności: wyciągi i naśnieżanie, gastronomia, wypożyczalnia, a czasem hotel czynny przez cały rok. Każda z nich ma inny profil. Hotel pobiera energię równomiernie, gastronomia w porze posiłków, a naśnieżanie nocą i tylko w sezonie. Wspólne rozliczenie całego ośrodka w jednym punkcie poboru energii (PPE) zaciera te różnice i utrudnia ocenę, czy grupa taryfowa pasuje do któregokolwiek z tych profili. Rozdzielenie rozliczeń, tam gdzie pozwala na to układ sieci, pokazuje, gdzie naprawdę leżą koszty.
Plan na najbliższy sezon
- Wypisać noce z najwyższym poborem w poprzednim sezonie i ustalić, które urządzenia pracowały wtedy jednocześnie.
- Podzielić stok na odcinki naśnieżane po kolei, jeżeli pozwala na to układ instalacji.
- Porównać warunki umowy z ceną stałą i z ceną zależną od rynku dla tej części zużycia, którą da się przesunąć na noc.
- Rozdzielić rozliczenie hotelu i gastronomii od wyciągów, jeżeli pracują przez cały rok.
- Przejrzeć opłaty za przekroczenia z ostatnich sezonów i zestawić je z kosztem wyższej mocy umownej.
Zasada TPA (Third Party Access) pozwala ośrodkowi wybrać sprzedawcę energii niezależnie od operatora sieci, także przy przyłączu dużej mocy. Warunki zakupu energii elektrycznej układamy pod sezon konkretnego ośrodka, zaczynając od faktur z dwóch ostatnich zim. Od tego zaczyna się analiza kosztów energii. Jeżeli hotel albo karczma ogrzewane są gazem ziemnym, przy okazji przeglądamy również umowę na paliwo.
Najczęstsze pytania
Dlaczego naśnieżanie przed sezonem może podnieść opłaty na cały rok?
Opłaty stałe zależą od najwyższego poboru w roku, a ten w ośrodku narciarskim przypada zwykle na kilka mroźnych nocy na początku sezonu, gdy trzeba szybko przygotować trasy. Pompy, sprężarki i armatki pracują wtedy razem. Moc zamówiona pod te noce kosztuje także w lipcu. Jeżeli naśnieżanie prowadzi się po kolei na wybranych odcinkach, szczyt bywa niższy, a przygotowanie stoku trwa tylko nieco dłużej.
Czy cena zależna od rynku pasuje do naśnieżania, które zależy od pogody?
Może pasować, o ile ośrodek ma swobodę w wyborze godzin pracy armatek. Naśnieżanie i tak odbywa się głównie nocą, gdy jest najzimniej, a ceny na giełdzie bywają wtedy niższe niż w porannym i wieczornym szczycie. Formuła oparta na cenach SPOT przenosi jednak na ośrodek ryzyko wzrostów. Często rozsądnym rozwiązaniem jest umowa mieszana: część wolumenu po cenie stałej, a część rozliczana według rynku.
Czy ośrodek czynny także latem powinien zmienić umowę?
Warto ją przynajmniej przejrzeć. Letnie atrakcje, jak wyciąg dla rowerzystów, zjeżdżalnie czy gastronomia, zmieniają profil zużycia: zamiast krótkiego, wysokiego szczytu zimą pojawia się pobór rozłożony na większą część roku. Może to zmienić opłacalność grupy taryfowej i ocenę mocy umownej. Przy okazji warto sprawdzić, czy umowa sprzedaży nie zawiera zapisów o minimalnym albo maksymalnym zużyciu, które przy nowym profilu mogą generować dodatkowe opłaty.
Jak rozliczać wyciągi, hotel i gastronomię należące do jednej firmy?
Najpierw warto ustalić, ile punktów poboru energii ma ośrodek i co jest do nich podłączone. Często okazuje się, że hotel, karczma i stacja naśnieżania korzystają z różnych przyłączy, ale umowy zawarto w różnym czasie i na różnych warunkach. Wspólne negocjacje wszystkich punktów zwykle dają lepszą pozycję niż osobne umowy. Jednocześnie każdy punkt powinien mieć grupę taryfową i moc umowną dobraną do własnego profilu.
Podsumowanie
Ośrodek narciarski płaci za energię w rytmie zimy, a największy szczyt wyznacza zwykle naśnieżanie przy pierwszych mrozach. Moc umowna dobrana pod kilka nocy, formuła ceny niedopasowana do pracy armatek i wspólne rozliczenie zupełnie różnych działalności to trzy najczęstsze źródła zbędnych kosztów. Okres przed sezonem to najlepszy moment, żeby je uporządkować.
Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.