Te dwa pojęcia bywają używane zamiennie, także w rozmowach z przedsiębiorcami, i właśnie dlatego prowadzą do kosztownych nieporozumień. Firma płaci co miesiąc opłaty zależne od jednej z tych wielkości, a przy rozbudowie zakładu zderza się z drugą. Rozróżnienie zajmuje chwilę, a oszczędza sporo pieniędzy i jeszcze więcej czasu przy planowaniu inwestycji.
Moc przyłączeniowa: ile sieć może dostarczyć
Moc przyłączeniowa to wielkość zapisana w warunkach przyłączenia i w umowie o przyłączenie do sieci. Określa maksimum, jakie infrastruktura doprowadzona do obiektu jest w stanie bezpiecznie dostarczyć. Wynika z parametrów przyłącza, przekroju kabla, zabezpieczeń i możliwości stacji transformatorowej.
Jest to wartość techniczna i trwała. Nie zmienia się co miesiąc i nie zależy od bieżącego zużycia. Jej zwiększenie oznacza wystąpienie do operatora systemu dystrybucyjnego (OSD) o nowe warunki przyłączenia, a często także prace w sieci i opłatę za przyłączenie.
Moc umowna: ile firma deklaruje, że pobierze
Moc umowna to wielkość handlowa, zapisana w umowie o świadczenie usług dystrybucji. Firma deklaruje w niej maksymalny pobór, jakiego spodziewa się w okresie rozliczeniowym, i od tej wartości naliczane są opłaty stałe.
Ta wielkość jest zmienna i to na niej opiera się większość realnych oszczędności. Można ją skorygować bez ruszania czegokolwiek w instalacji, składając wniosek do operatora. Jest natomiast ograniczona od góry: moc umowna nie może przekroczyć mocy przyłączeniowej. Sieć nie dostarczy więcej, niż pozwala przyłącze, niezależnie od tego, co firma zadeklaruje.
Co z tego wynika w praktyce
Najczęstsza sytuacja wygląda tak: zakład ma moc przyłączeniową ustaloną przy budowie hali, z zapasem na przyszłość, i moc umowną ustawioną kiedyś na tym samym poziomie, bo tak było prościej. Przez lata firma płaci opłaty stałe od wartości, której nigdy nie osiąga.
Druga sytuacja jest odwrotna. Firma rozbudowuje park maszynowy, szczyty rosną, na fakturach pojawiają się opłaty za przekroczenie mocy umownej. Podniesienie mocy umownej rozwiązuje sprawę tylko wtedy, gdy mieści się ona w mocy przyłączeniowej. Jeżeli nie, potrzebna jest procedura po stronie sieci, a ta trwa i kosztuje.
Trzecia sytuacja dotyczy przejęcia lokalu po innej działalności. Piekarnia, która wprowadza się do dawnego biura, zastaje przyłącze dobrane pod zupełnie inne potrzeby. Sprawdzenie parametrów przed podpisaniem umowy najmu bywa wtedy ważniejsze niż negocjowanie czynszu.
Jak sprawdzić, co ma Państwa firma
- Moc umowna jest na fakturze dystrybucyjnej, przy pozycji opłaty stałej. Znajdziecie tam także numer punktu poboru energii (PPE).
- Moc przyłączeniowa jest w umowie o przyłączenie lub w warunkach przyłączenia. Gdy dokumentów nie ma, operator udostępni te dane na wniosek.
- Rzeczywiste szczyty pokazują dane pomiarowe za wcześniejsze miesiące, również dostępne u operatora.
Dopiero zestawienie tych trzech liczb pozwala powiedzieć, czy firma przepłaca, czy grozi jej przekroczenie. Sam fakt, że moc umowna równa się przyłączeniowej, nie mówi nic o tym, ile zakład naprawdę pobiera.
Czego to nie zmienia
Obie wielkości dotyczą dystrybucji, czyli dostarczania energii, a nie jej sprzedaży. Zasada TPA (Third Party Access) pozwala wybrać sprzedawcę niezależnie od operatora, i ten wybór jest osobną decyzją. Warto prowadzić oba tematy równolegle: uporządkowanie mocy obniża opłaty stałe, negocjacja ceny obniża koszt zużytej energii elektrycznej. Przy okazji przeglądu rozliczeń sprawdzamy również grupę taryfową oraz warunki zakupu gazu ziemnego, jeżeli firma go używa. To wszystko wychodzi z jednego dokumentu, czyli z faktur: analiza kosztów energii.
Najczęstsze pytania
Czy można zamówić moc umowną wyższą niż przyłączeniowa?
Nie. Moc przyłączeniowa jest górnym ograniczeniem wynikającym z parametrów przyłącza i zabezpieczeń, więc moc umowna musi się w niej mieścić. Jeżeli firma potrzebuje więcej, konieczne jest wystąpienie do operatora o zmianę warunków przyłączenia. To osobna procedura, zwykle wiążąca się z pracami w sieci i opłatą, dlatego planuje się ją z wyprzedzeniem, a nie w reakcji na rachunki.
Ile trwa zmniejszenie mocy umownej?
Zmniejszenie jest prostsze niż zwiększenie, bo nie wymaga zmian w sieci. Składa się wniosek do operatora systemu dystrybucyjnego, a nowa wartość obowiązuje od kolejnego okresu rozliczeniowego wskazanego w umowie. Warto jednak najpierw sprawdzić rzeczywiste szczyty z możliwie długiego okresu, obejmującego miesiące najwyższej produkcji. Zejście poniżej realnego zapotrzebowania kończy się opłatami za przekroczenia.
Skąd wziąć dane o rzeczywistych szczytach poboru?
Udostępnia je operator systemu dystrybucyjnego na wniosek, po podaniu numeru punktu poboru energii z faktury. Dla odbiorców rozliczanych według odczytów godzinowych są to dane szczegółowe za wcześniejsze miesiące. Mniejsze firmy, rozliczane prognozami, muszą oprzeć się na rozliczeniach okresowych i na wiedzy o tym, które urządzenia pracują jednocześnie i w jakich godzinach.
Co sprawdzić, przejmując lokal po innej działalności?
Przede wszystkim moc przyłączeniową, bo ona przesądza, czy planowane urządzenia w ogóle da się uruchomić. Biuro, piekarnia i warsztat mają zupełnie różne potrzeby, a przyłącze zostaje takie, jakie było. Warto to ustalić przed podpisaniem umowy najmu, ponieważ zwiększenie mocy wymaga procedury u operatora i bywa dłuższe niż planowany termin otwarcia.
Podsumowanie
Moc przyłączeniowa mówi, ile sieć może dostarczyć, a moc umowna, ile firma zadeklarowała, że pobierze. Pierwsza jest techniczna i trwała, druga handlowa i zmienna, i to na niej leżą realne oszczędności. Zestawienie obu wartości z rzeczywistymi szczytami poboru pokazuje w kilka minut, czy zakład przepłaca opłaty stałe, czy zmierza w stronę opłat za przekroczenia.
Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.