Author: logic

Gaz ziemny dla lakierni proszkowych i malarni przemysłowych – jak obniżyć koszty wypalania?

W lakierni proszkowej gaz ziemny zasila serce całego procesu, czyli piec do wypalania powłoki. Detal musi w nim osiągnąć zadaną temperaturę i utrzymać ją przez określony czas, inaczej powłoka nie zwiąże się prawidłowo. Tego etapu nie da się skrócić ani pominąć, więc koszt paliwa wchodzi wprost w cenę usługi liczonej za metr kwadratowy powierzchni. Przy zleceniach wycenianych z wyprzedzeniem każda zmiana ceny gazu obciąża marżę.

Gdzie lakiernia zużywa gaz

• Piec do polimeryzacji pobiera najwięcej przy nagrzewaniu do temperatury roboczej, a potem utrzymuje ją przez cały cykl.
• Suszarka po myjni, która odparowuje wodę z detali przed nałożeniem proszku. Wilgotny detal oznacza wadę powłoki, więc ten etap również jest nieusuwalny.
• Podgrzewanie kąpieli w myjni przy przygotowaniu powierzchni, prowadzone w ustalonym reżimie temperaturowym.
• Ogrzewanie hali, które w tej branży jest istotne, bo kabina proszkowa wymaga stabilnych warunków.
• Dopalacze, jeżeli zakład prowadzi także malowanie mokre i musi oczyszczać opary.

Wspólną cechą tych procesów jest bezwładność cieplna. Rozgrzany piec stygnie długo i kosztownie, dlatego zakłady prowadzą wypalanie seriami, a między nimi utrzymują piec w gotowości. Ten sposób pracy tworzy profil odbioru gazu, który sprzedawcy oceniają inaczej niż równomierne zużycie na ogrzewanie budynku.

Szczyt godzinowy decyduje o mocy umownej

Umowa na gaz określa nie tylko cenę paliwa, ale też moc umowną, czyli maksymalny odbiór w jednostce czasu. W lakierni szczyt powstaje przy nagrzewaniu pieca, zwłaszcza gdy rano rusza jednocześnie piec, suszarka i podgrzewanie kąpieli w myjni.

Jeżeli moc umowna została ustalona na podstawie średniego zużycia, przekroczenia będą się powtarzać, a wraz z nimi opłaty naliczane niezależnie od tego, ile gazu zakład pobrał łącznie. Odwrotny błąd kosztuje tyle samo: moc zamówiona z dużym zapasem oznacza wyższe opłaty stałe przez wszystkie miesiące, także te o mniejszej produkcji. Właściwa wartość wynika z analizy rzeczywistego odbioru godzinowego z pełnego roku, a nie z przeliczenia zużycia rocznego.

Wygaszać piec czy utrzymywać gotowość

To pytanie wraca w każdej lakierni i nie ma na nie jednej odpowiedzi. Przy pracy ciągłej i krótkich przerwach między partiami utrzymanie temperatury zwykle wypada korzystniej niż pełne wychłodzenie i ponowne nagrzanie. Przy dłuższych przerwach, weekendach i przestojach rachunek odwraca się na korzyść wygaszenia.

Rozstrzygające jest to, jak długie są faktyczne przerwy w danym zakładzie. Warto więc najpierw uporządkować harmonogram, grupując zlecenia w dłuższe serie, a dopiero potem oceniać, co zrobić z piecem. Zmiana kolejności zleceń nic nie kosztuje, a potrafi ograniczyć liczbę pełnych rozgrzewań w miesiącu.

Co można zrobić bez zmian w technologii

• Sprawdzić moc umowną wobec rzeczywistego odbioru godzinowego, nie wobec średniej dobowej.
• Rozsunąć w czasie poranny rozruch pieca, suszarki i podgrzewania myjni.
• Pogrupować zlecenia w dłuższe serie, żeby ograniczyć liczbę pełnych nagrzewań.
• Zweryfikować grupę taryfową przypisaną przez operatora systemu dystrybucyjnego (OSD).
• Zebrać oferty z rynku z wyprzedzeniem, zamiast podpisywać aneks w ostatnim miesiącu umowy.

Zasada TPA (Third Party Access) obejmuje również rynek gazu, więc odbiorca wybiera sprzedawcę niezależnie od operatora odpowiedzialnego za sieć. Warunki zakupu gazu ziemnego ustalamy osobno dla każdego zakładu. Ponieważ lakiernia zużywa równolegle sporo prądu na wentylację kabiny, odciągi i transport detali, przy tej samej okazji sprawdzamy warunki zakupu energii elektrycznej. Zaczynamy zawsze od dokumentów, które zakład już ma, czyli od faktur. To jest analiza kosztów energii.

Najczęstsze pytania

Czy między partiami detali opłaca się wygaszać piec?

Zależy od długości przerwy. Przy krótkich odstępach utrzymanie temperatury zwykle kosztuje mniej niż ponowne pełne nagrzanie, ponieważ rozgrzanie pieca to najbardziej paliwożerny moment całego cyklu. Przy przerwach weekendowych i dłuższych przestojach korzystniejsze jest wygaszenie. Zanim jednak zmieni się cokolwiek w pracy pieca, warto pogrupować zlecenia tak, aby przerw było po prostu mniej.

Jak ustalić właściwą moc umowną na gaz dla lakierni?

Podstawą powinien być rzeczywisty odbiór godzinowy z pełnego roku, obejmujący miesiące najwyższego obłożenia. Średnie zużycie roczne jest tu mylące, bo ukrywa poranne szczyty powstające przy jednoczesnym nagrzewaniu pieca, suszarki i myjni. Po ustaleniu faktycznego rozkładu warto sprawdzić, czy szczytu nie da się obniżyć samą kolejnością uruchamiania urządzeń. Wniosek do operatora ma sens dopiero potem.

Czy zmiana sprzedawcy gazu wymaga zatrzymania produkcji?

Nie. Zmiana dotyczy wyłącznie strony handlowej i nie obejmuje przyłącza ani instalacji gazowej zakładu. Paliwo nadal dostarcza ten sam operator systemu dystrybucyjnego, tą samą siecią, a zmienia się jedynie podmiot sprzedający gaz i wystawiający fakturę. Ciągłość dostaw pozostaje zachowana, więc nie trzeba wychładzać pieca ani przerywać rozpoczętego cyklu wypalania. Cała procedura odbywa się na dokumentach i nie wymaga obecności nikogo w zakładzie.

Czy przy wycenie usługi za metr kwadratowy da się przewidzieć koszt paliwa?

Tak, jeżeli umowa opiera się na cenie stałej przez cały okres jej obowiązywania. Wtedy koszt gazu przypadający na jeden cykl wypalania jest wielkością znaną i można go wliczyć w cennik usług. Przy rozliczeniu powiązanym z notowaniami Towarowej Giełdy Energii koszt zmienia się w trakcie trwania umowy, co przy cennikach ustalanych z wyprzedzeniem bywa trudne do udźwignięcia.

Podsumowanie

Lakiernia proszkowa zużywa gaz seriami, ze szczytem przy nagrzewaniu i stałym poborem na utrzymanie gotowości pieca. Umowa oparta na uproszczonym profilu prowadzi albo do opłat za przekroczenia, albo do nadpłacania opłat stałych przez cały rok. Uporządkowanie harmonogramu wypalania, weryfikacja mocy umownej i zebranie ofert z rynku nie wymagają zatrzymania ani jednego zlecenia.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Energia elektryczna dla browarów i minibrowarów – jak obniżyć koszty warzenia?

W browarze energia dzieli się na dwa światy, które rządzą się zupełnie innymi prawami. Warzelnia potrzebuje ciepła w krótkich, intensywnych porcjach, a fermentownia i leżakownia potrzebują chłodu bez przerwy, tygodniami. Ta druga część zwykle decyduje o rachunku, choć uwaga właściciela skupia się na pierwszej. Przy marży, która w rzemieślniczym piwowarstwie bywa wąska, koszt energii przypadający na hektolitr jest liczbą, którą warto znać.

Gdzie browar zużywa prąd

• Agregaty chłodnicze utrzymują temperaturę fermentacji i leżakowania. Pracują całą dobę przez wiele tygodni i to one tworzą stałe zużycie w tle.
• Wymiennik płytowy schładzający brzeczkę po gotowaniu, obciążający instalację krótko, ale bardzo intensywnie.
• Pompy i mieszadła w warzelni, przy przetokach i podczas filtracji.
• Sprężarki zasilające zawory, a przy rozlewie także układy pneumatyczne linii.
• Myjnia CIP, czyli mycie w obiegu zamkniętym, z pompami i podgrzewaniem roztworów.
• Rozlew i etykieciarka, jeżeli browar rozlewa u siebie.
• Chłodnia gotowego produktu oraz, w browarach restauracyjnych, urządzenia szynkowe.

Warto zwrócić uwagę na proporcje. Warzenie trwa kilka godzin, fermentacja i leżakowanie kilka tygodni. Nawet jeśli chwilowy pobór warzelni jest wyższy, to chłodzenie zużywa w skali miesiąca znacznie więcej energii.

Profil, który sprzedawcy lubią

Stała praca agregatów chłodniczych daje browarowi profil wyraźnie równomierny, z niewielkim udziałem szczytów. Dla sprzedawcy energii jest to profil przewidywalny, a przewidywalność obniża ryzyko, które wycenia w ofercie. To argument, którego browary rzadko używają w negocjacjach, a który realnie działa na ich korzyść.

Drugą cechą jest sezonowość. Lato podnosi zarówno sprzedaż, jak i obciążenie chłodnictwa, bo agregaty pracują przy wyższej temperaturze otoczenia. Umowa oparta wyłącznie na miesiącach letnich będzie przeszacowana, a oparta na zimowych niedoszacowana. Potrzebne są dane z pełnego roku.

Moc umowna przy rozbudowie

Browary rzemieślnicze rosną etapami: dochodzi kolejny tank, potem chłodnia, potem własny rozlew. Każdy taki krok podnosi zapotrzebowanie, ale rzadko ktoś przy tej okazji wraca do umowy z operatorem. Kończy się to na dwa sposoby. Albo moc umowna została zamówiona kiedyś z dużym zapasem i zakład płaci opłaty stałe od mocy, której nie pobiera, albo została ustalona przed rozbudową i teraz na rachunkach pojawiają się opłaty za przekroczenia.

Właściwa wartość wynika z analizy rzeczywistych szczytów z możliwie długiego okresu, obejmującego również pełnię sezonu. Korektę mocy umownej najlepiej prowadzić etapami, razem z kolejnymi krokami rozbudowy.

Co można zrobić bez zmian w instalacji

• Zweryfikować moc umowną dla każdego punktu poboru energii (PPE) wobec faktycznych szczytów z pełnego roku.
• Sprawdzić grupę taryfową, pamiętając, że chłodzenie pracuje także nocą i w weekendy.
• Zaplanować warzenie tak, aby schładzanie brzeczki nie nakładało się na inne duże odbiorniki.
• Przejrzeć faktury pod kątem opłat za przekroczenia i składników dystrybucyjnych.
• Zebrać oferty z całego rynku zamiast przedłużać umowę aneksem u dotychczasowego sprzedawcy.

Zasada TPA (Third Party Access) daje prawo wyboru sprzedawcy niezależnie od operatora systemu dystrybucyjnego (OSD). Warunki zakupu energii elektrycznej ustalamy osobno dla każdego browaru, zaczynając od analizy kosztów energii na podstawie faktur. Jeżeli warzelnia jest ogrzewana gazem, przy tej samej okazji sprawdzamy warunki zakupu gazu ziemnego, bo obie umowy warto porządkować razem.

Najczęstsze pytania

Dlaczego chłodzenie kosztuje więcej niż samo warzenie?

Decyduje czas pracy, a nie chwilowa moc. Warzenie trwa kilka godzin i rzeczywiście pobiera dużo, ale fermentacja i leżakowanie wymagają utrzymania temperatury przez wiele tygodni bez przerwy. W skali miesiąca agregaty chłodnicze zbierają więc znacznie większą część rachunku. Z tego samego powodu przerwa w warzeniu obniża rachunek w mniejszym stopniu, niż spodziewa się właściciel.

Czy latem warto zmieniać coś w umowie na energię?

Umowy nie zmienia się z powodu sezonu, ale sezon powinien być w niej uwzględniony. Latem rośnie i sprzedaż, i obciążenie chłodnictwa, ponieważ agregaty pracują przy wyższej temperaturze otoczenia. Jeżeli sprzedawca wycenia ofertę na podstawie danych z miesięcy zimowych, wynik będzie nietrafiony. Do negocjacji zawsze przygotowujemy zestawienie zużycia z pełnego roku.

Czy minibrowar przy restauracji rozlicza się osobno od lokalu?

To zależy od tego, ile punktów poboru energii ma obiekt. Przy jednym przyłączu browar i część gastronomiczna są rozliczane wspólnie, co zwykle upraszcza sprawę, ale zaciera obraz zużycia. Warto wtedy przynajmniej wiedzieć, jaka część pobrania przypada na chłodnictwo browaru, ponieważ to ono decyduje o profilu i o tym, jaka oferta będzie dla całego obiektu najkorzystniejsza.

Czy planowana rozbudowa to powód, żeby odłożyć negocjacje?

Nie. Umowę zawiera się na wolumen szacowany, a planowany przyrost można w niej uwzględnić. Odkładanie decyzji do czasu uruchomienia nowych tanków oznacza zwykle wiele miesięcy zakupu na warunkach zastanych, czyli zwykle najdroższych. Osobną sprawą jest moc umowna, którą przy rozbudowie lepiej korygować etapami, w miarę faktycznego wzrostu poboru, niż zamawiać od razu na stan docelowy.

Podsumowanie

Browar płaci przede wszystkim za chłód, a nie za ciepło. Praca agregatów przez całą dobę tworzy profil równomierny i przewidywalny, czyli dokładnie taki, który przy negocjacjach działa na korzyść odbiorcy. Warunkiem jest oparcie rozmowy na danych z pełnego roku oraz moc umowna dopasowana do stanu po każdej rozbudowie, a nie sprzed kilku lat.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Energia elektryczna dla zakładów kamieniarskich – jak obniżyć koszty obróbki?

Zakład kamieniarski rzadko wygląda na energochłonny. Hala bywa niewielka, maszyn jest kilka, a mimo to rachunki za prąd potrafią zaskoczyć właściciela przy każdym rozliczeniu. Powód jest prosty: cięcie i szlifowanie granitu czy konglomeratu wymaga dużych mocy napędowych, a do tego dochodzi obieg wody chłodzącej, który pracuje przez cały czas obróbki. Koszt energii wchodzi wprost w wycenę blatu czy nagrobka, więc każda złotówka na rachunku zmniejsza marżę na zleceniu.

Gdzie w kamieniarstwie ucieka energia

• Piły mostowe i formatyzerki pracują pod dużym obciążeniem, a pobór rośnie przy twardszym materiale i większej grubości płyty.
• Szlifierki i polerki, zwłaszcza automaty polerskie, pracują długimi cyklami przy stałym obciążeniu.
• Obieg wody chłodzącej: pompy i układ oczyszczania szlamu działają przez cały czas pracy maszyn, a często także po ich zatrzymaniu.
• Sprężarki zasilające uchwyty, przyssawki i narzędzia pneumatyczne.
• Odciągi i wentylacja przy obróbce na sucho.
• Suwnice i żurawiki do przenoszenia płyt, pracujące krótko, ale z wysokimi szczytami przy rozruchu.

Mała hala, duże szczyty

Charakterystyczną cechą tej branży są krótkie i wysokie szczyty poboru. Piła mostowa przy rozruchu pobiera znacznie więcej niż podczas równego cięcia, a suwnica podnosząca płytę dokłada swoje w tym samym momencie. Jeżeli oba zdarzenia zbiegną się w czasie, powstaje szczyt, który może przekroczyć zamówioną moc.

Skutkiem jest opłata za przekroczenie, naliczana za cały okres rozliczeniowy, choć samo zdarzenie trwało kilkanaście sekund. Wiele zakładów reaguje podniesieniem mocy umownej, co usuwa opłaty karne, ale w zamian podnosi opłaty stałe płacone przez wszystkie miesiące roku. Zanim podejmie się taką decyzję, warto sprawdzić, czy szczytów nie da się rozsunąć samą organizacją pracy.

Dlaczego niewielki zakład płaci proporcjonalnie więcej

Przy niewielkim zużyciu opłaty stałe stanowią większą część rachunku niż w dużym zakładzie. Oznacza to, że dobrze dobrana moc umowna i właściwa grupa taryfowa mają tu proporcjonalnie większe znaczenie niż sama stawka za energię. Zakład kamieniarski, który skupia się wyłącznie na cenie za kilowatogodzinę, pomija zwykle większą część możliwej oszczędności.

Druga sprawa to praca jednozmianowa. Zakład pracujący wyłącznie w dzień nie korzysta z tańszych stref nocnych, więc taryfa wielostrefowa bywa dla niego mniej opłacalna niż prostsza grupa taryfowa. Rozstrzyga o tym rozkład zużycia z pełnego roku, a nie sama stawka z cennika.

Co można zrobić od razu

• Sprawdzić moc umowną dla punktu poboru energii (PPE) wobec faktycznych szczytów, nie wobec sumy mocy maszyn.
• Uporządkować kolejność uruchamiania piły, polerki i suwnicy po przerwach.
• Zweryfikować grupę taryfową pod kątem rzeczywistego rozkładu pracy na zmiany.
• Sprawdzić, czy obieg wody i sprężarka nie pracują po zakończeniu obróbki.
• Przejrzeć faktury pod kątem opłat za przekroczenia i udziału opłat stałych.

Zasada TPA (Third Party Access) pozwala wybrać sprzedawcę niezależnie od operatora systemu dystrybucyjnego (OSD), więc rynek jest otwarty także dla niewielkich zakładów. Warunki zakupu energii elektrycznej ustalamy osobno dla każdej firmy, zawsze zaczynając od tego, co zakład już ma, czyli od rozliczeń. To jest analiza kosztów energii. Jeżeli w zakładzie działa ogrzewanie gazowe hali, sprawdzamy przy tej okazji także warunki zakupu gazu ziemnego.

Najczęstsze pytania

Dlaczego rachunek za prąd jest wysoki, skoro zakład jest niewielki?

Ponieważ o wysokości rachunku decyduje nie wielkość hali, tylko moc maszyn i czas ich pracy. Piła mostowa czy automat polerski to napędy o dużej mocy, a obieg wody chłodzącej pracuje przez cały czas obróbki. Do tego dochodzą opłaty stałe, które przy mniejszym zużyciu stanowią większą część rachunku. Dlatego w tej branży najwięcej daje weryfikacja mocy umownej i grupy taryfowej.

Czy warto zmieniać taryfę przy pracy tylko na jedną zmianę?

Zwykle korzystniejsza okazuje się wtedy prostsza grupa taryfowa, ale decyzja powinna wynikać z danych. Taryfa wielostrefowa premiuje zużycie nocne, z którego zakład pracujący wyłącznie w dzień nie korzysta. Warto natomiast sprawdzić, czy jakieś urządzenia nie pracują poza godzinami produkcji, bo to zmienia obraz. Porównanie wariantów na rzeczywistym rozkładzie zużycia rozstrzyga tę kwestię jednoznacznie.

Czy da się uniknąć opłat za przekroczenie mocy bez jej podnoszenia?

W większości zakładów tak. Trzeba ustalić, kiedy powstają szczyty, a potem rozsunąć w czasie uruchamianie największych odbiorników, przede wszystkim piły mostowej, automatu polerskiego i suwnicy. To zmiana organizacyjna, nie inwestycyjna, a jej efekt widać już na kolejnej fakturze. Podnoszenie mocy umownej ma sens dopiero wtedy, gdy szczyty wynikają z trwałego wzrostu produkcji.

Czy zakład w wynajmowanej hali może sam wybrać sprzedawcę energii?

To zależy od tego, kto jest stroną umowy z operatorem systemu dystrybucyjnego. Jeżeli zakład ma własny punkt poboru energii i własną umowę, wybiera sprzedawcę samodzielnie. Jeżeli natomiast rozlicza się z wynajmującym według podlicznika, decyzja należy do właściciela obiektu. Warto wtedy sprawdzić w umowie najmu, na jakiej podstawie naliczana jest stawka, bo bywa wyższa niż rynkowa.

Podsumowanie

Kamieniarstwo to branża, w której niewielki zakład potrafi mieć rachunki jak zakład produkcyjny. Decydują o tym moce napędowe, obieg wody i krótkie szczyty przy rozruchu. Ponieważ opłaty stałe stanowią tu dużą część rachunku, największą oszczędność daje nie sama stawka za energię, tylko dobrze dobrana moc umowna i taryfa dopasowana do rytmu pracy.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Energia elektryczna dla tartaków i zakładów przerobu drewna – jak obniżyć koszty?

W tartaku energia elektryczna jest kosztem, który rośnie razem z każdym metrem sześciennym przerobionego surowca. Napędy traków, odciągi trocin i suszarnie pracują pod obciążeniem przez całą zmianę, a cena tarcicy jest ustalana na rynku, na który pojedynczy zakład nie ma wpływu. Zostaje więc praca nad kosztami własnymi, a rachunek za prąd jest w tej grupie pozycją, którą realnie da się obniżyć bez żadnej inwestycji.

Co pochłania prąd w zakładzie przerobu drewna

Zużycie koncentruje się na kilku maszynach o dużej mocy oraz na urządzeniach, które pracują bez przerwy w tle.

• Traki i pilarki tarczowe pobierają najwięcej podczas cięcia, a obciążenie zmienia się wraz z gatunkiem drewna, jego wilgotnością i średnicą kłody.
• Odciągi trocin i instalacja odpylająca pracują przez cały czas pracy hali, niezależnie od tego, czy akurat trwa cięcie. To jeden z najbardziej niedocenianych odbiorników w całym zakładzie.
• Suszarnie komorowe: wentylatory obiegowe pracują całą dobę przez wiele dni jednego cyklu, także w nocy i w weekend.
• Strugarki i linie do obróbki wykańczającej, gdzie liczy się głównie liczba godzin pracy.
• Transport wewnętrzny: przenośniki, podajniki, wciągniki, sortownia tarcicy.
• Sprężarki zasilające układy dociskowe i pneumatykę.

Ten rozkład ma jedną istotną cechę handlową. Suszarnie tworzą stałe zużycie w tle, także poza godzinami pracy ludzi, więc profil zakładu jest bardziej równomierny, niż wynikałoby z samego grafiku zmian. To argument, który warto pokazać sprzedawcy.

Suszarnia zmienia rachunek bardziej niż trak

Wiele zakładów ocenia zużycie po maszynach, które słychać najgłośniej. Tymczasem trak pracuje przerywanie, a suszarnia komorowa prowadzi cykl bez przerwy przez kilka dni. W efekcie znaczna część zużycia powstaje wtedy, gdy w hali nikogo nie ma.

To jest korzystne, pod warunkiem że umowa i grupa taryfowa są do tego dopasowane. Zakład, który realnie zużywa energię w nocy, powinien z tego korzystać w rozliczeniu. Jeżeli obowiązuje taryfa jednostrefowa, cała praca nocna jest rozliczana tak samo jak dzienna i zakład oddaje oszczędność, która leży na stole.

Sezon i moc umowna

Przerób drewna ma wyraźne wahania. Zima i wczesna wiosna to zwykle większe dostawy surowca, sezon budowlany podnosi popyt na tarcicę, a w innych miesiącach zakład zwalnia. Umowa zawarta na podstawie kilku najintensywniejszych miesięcy przez resztę roku okazuje się przeszacowana.

Podobnie działa moc umowna. Zamawiana bywa pod jednoczesną pracę traka, strugarki, odciągu i suszarni, choć harmonogram rzadko na to pozwala. Firma płaci wtedy opłaty stałe od mocy, której nie wykorzystuje, co miesiąc, niezależnie od produkcji. Weryfikacja mocy umownej dla każdego punktu poboru energii (PPE) wobec rzeczywistych szczytów z pełnego roku jest zwykle najszybszą oszczędnością w całym zakładzie.

Co można zrobić bez zmian w parku maszynowym

• Sprawdzić grupę taryfową pod kątem tego, ile zużycia faktycznie przypada na godziny nocne, licząc razem z pracą suszarni.
• Zweryfikować moc umowną wobec faktycznych szczytów, a nie wobec sumy mocy zainstalowanej.
• Rozsunąć w czasie rozruch największych odbiorników, żeby trak, odciąg i suszarnia nie startowały równocześnie po przerwie.
• Przejrzeć faktury pod kątem opłat za przekroczenia i składników dystrybucyjnych.
• Zebrać oferty z całego rynku z wyprzedzeniem, a nie w miesiącu, w którym kończy się umowa.

Zasada TPA (Third Party Access) daje każdemu przedsiębiorcy prawo wyboru sprzedawcy niezależnie od operatora systemu dystrybucyjnego (OSD), który odpowiada za sieć. Warunki zakupu energii elektrycznej ustalamy osobno dla każdego zakładu, a punktem wyjścia jest zawsze analiza kosztów energii na podstawie faktur. Jeżeli zakład ogrzewa suszarnie kotłem gazowym, przy tej samej okazji sprawdzamy warunki zakupu gazu ziemnego.

Najczęstsze pytania

Czy cykl suszenia da się przenieść na tańsze godziny doby?

Częściowo tak, choć nie chodzi o przerywanie cyklu, bo to psuje jakość tarcicy. Realne pole leży w planowaniu momentu załadunku komory, tak aby najbardziej energochłonna faza wypadała poza szczytem dziennym. Przy taryfie wielostrefowej ma to bezpośrednie przełożenie na rachunek. Decyzję warto podjąć po sprawdzeniu, jak rozkłada się zużycie w poszczególnych strefach w skali pełnego roku.

Dlaczego rachunek rośnie, chociaż tartak przerobił mniej drewna?

Najczęściej dlatego, że zużycie w tle nie zmienia się razem z produkcją. Suszarnie, odciągi i sprężarki pracują dalej, a przy mniejszej produkcji ich udział w rachunku rośnie. Do tego dochodzą opłaty stałe, naliczane od mocy umownej niezależnie od tego, ile zakład faktycznie pobrał. Dlatego przy spadku produkcji warto sprawdzić, czy moc umowna nadal odpowiada rzeczywistym potrzebom.

Co zrobić, gdy na fakturze pojawiają się opłaty za przekroczenie mocy?

Zacząć od ustalenia, w jakich momentach powstają szczyty. W tartaku wynikają one zwykle z jednoczesnego rozruchu traka i odciągu po przerwie, a nie ze stałego wzrostu zapotrzebowania. Wtedy wystarczy zmienić kolejność uruchamiania maszyn i opłaty znikają. Jeżeli natomiast szczyty odpowiadają realnemu wzrostowi produkcji, właściwym krokiem jest wniosek o zmianę mocy umownej u operatora.

Czy zakład, który sam produkuje ciepło ze zrębków, też coś zyska na zmianie umowy?

Tak, ponieważ własna kotłownia pokrywa potrzeby cieplne, a nie zużycie energii elektrycznej. Napędy, odciągi i wentylatory suszarni nadal pobierają prąd z sieci i to one decydują o wysokości rachunku. Zakład z własnym źródłem ciepła ma zwykle bardziej równomierny profil zużycia energii elektrycznej, co jest cechą dobrze ocenianą przy wycenie oferty przez sprzedawców.

Podsumowanie

W tartaku najwięcej energii zużywa się tam, gdzie jest najciszej. Suszarnie i odciągi pracują w tle, także w nocy i w weekendy, i to one kształtują profil zakładu. Dopasowanie grupy taryfowej do tego profilu, weryfikacja mocy umownej i uporządkowanie rozruchu maszyn dają efekt bez wymiany jakiejkolwiek maszyny.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Gaz ziemny dla odlewni i zakładów obróbki cieplnej – jak obniżyć koszty topienia?

W odlewni gaz ziemny nie jest kosztem pomocniczym, tylko elementem samej technologii. Piece topialne, podgrzewanie kadzi i wygrzewanie form pochłaniają go w ilościach, które sprawiają, że pozycja za paliwo potrafi konkurować z kosztem wsadu metalowego. Przy zamówieniach rozliczanych za kilogram odlewu każda zmiana ceny gazu przekłada się wprost na wynik zlecenia, a umowa zawarta kilka lat temu rzadko odpowiada dzisiejszym warunkom rynku.

Gdzie odlewnia zużywa gaz

Zapotrzebowanie jest skoncentrowane wokół procesów wysokotemperaturowych, które trudno przerwać w połowie.

• Piece topialne: tyglowe i wannowe pracują z najwyższym poborem podczas wytopu, a po jego zakończeniu przechodzą w tryb podtrzymania temperatury, który również zużywa paliwo.
• Podgrzewanie kadzi transportowych przed każdym zalewaniem, żeby ciekły metal nie tracił temperatury w drodze na formierkę.
• Suszenie i utwardzanie rdzeni oraz form, gdzie decyduje utrzymanie stałego reżimu cieplnego.
• Obróbka cieplna: wyżarzanie, odprężanie i przesycanie w piecach komorowych lub przelotowych, prowadzone według krzywych trwających wiele godzin.
• Piece do podgrzewania wsadu przed przeróbką plastyczną, jeżeli zakład prowadzi ją u siebie.

Wspólną cechą tych procesów jest bezwładność cieplna. Piec rozgrzany do temperatury roboczej wychładza się długo i drogo, dlatego zakłady prowadzą wytopy seriami, a między nimi utrzymują piece w gotowości. Ten sposób pracy tworzy profil zużycia gazu, który sprzedawcy oceniają inaczej niż równomierny pobór na ogrzewanie hali.

Moc umowna i profil odbioru

Umowa na gaz ziemny określa nie tylko cenę paliwa, ale też moc umowną, czyli maksymalny odbiór w jednostce czasu. Odlewnia, w której kilka pieców rozpoczyna wytop w zbliżonym momencie, generuje wysoki szczyt godzinowy, znacznie przekraczający średnią z doby.

Jeżeli moc umowna została ustalona na podstawie średniego zużycia, przekroczenia będą się pojawiać regularnie, a wraz z nimi opłaty naliczane niezależnie od tego, ile gazu zakład zużył łącznie. Odwrotny błąd jest równie kosztowny: moc zamówiona z dużym zapasem oznacza wyższe opłaty stałe płacone przez wszystkie miesiące roku, także te o mniejszej produkcji.

Właściwa wartość wynika z analizy rzeczywistego odbioru godzinowego z pełnego roku, a nie z prostego przeliczenia rocznego zużycia. W wielu zakładach da się dodatkowo obniżyć szczyt samym harmonogramem, rozsuwając w czasie rozpoczęcie wytopów na poszczególnych piecach.

Cena stała czy powiązana z rynkiem

Zakup gazu można rozliczać ceną stałą na cały okres umowy albo w formule opartej na notowaniach Towarowej Giełdy Energii (TGE). Odlewnia realizująca długie kontrakty z odbiorcami z motoryzacji czy maszynowego zwykle potrzebuje przewidywalności, bo cenę odlewu ustaliła z wyprzedzeniem i nie może jej korygować w trakcie.

Formuła rynkowa bywa korzystniejsza tam, gdzie zakład ma możliwość aktualizowania cennika albo pracuje na krótszych zamówieniach. Rozwiązaniem pośrednim jest podział wolumenu: część zabezpieczona ceną stałą pokrywa produkcję objętą kontraktami, reszta pozostaje rozliczana rynkowo.

Co można zrobić bez zmian w technologii

• Sprawdzić moc umowną wobec rzeczywistego odbioru godzinowego, nie wobec średniej dobowej.
• Rozsunąć w czasie rozpoczęcie wytopów, jeżeli harmonogram na to pozwala.
• Zweryfikować grupę taryfową przypisaną do zakładu przez operatora systemu dystrybucyjnego (OSD).
• Przejrzeć faktury pod kątem opłat za przekroczenia i składników przesyłowych.
• Zebrać oferty z całego rynku z wyprzedzeniem, zamiast podpisywać aneks w ostatnim miesiącu obowiązywania umowy.

Zasada TPA (Third Party Access) obejmuje również rynek gazu, więc odbiorca może wybrać sprzedawcę niezależnie od operatora odpowiedzialnego za sieć. Warunki zakupu gazu ziemnego ustalamy osobno dla każdego zakładu, a ponieważ odlewnia zużywa równolegle znaczne ilości prądu na napędy i odciągi, przy tej samej okazji sprawdzamy warunki zakupu energii elektrycznej. Zaczynamy od dokumentu, który zakład już posiada, czyli od faktur: to jest analiza kosztów energii.

Najczęstsze pytania

Czy zmiana sprzedawcy gazu grozi przerwą w pracy pieców?

Nie. Zmiana sprzedawcy jest operacją handlową i nie dotyczy przyłącza ani instalacji gazowej zakładu. Paliwo nadal dostarcza ten sam operator systemu dystrybucyjnego, tą samą siecią, a zmienia się wyłącznie podmiot, który sprzedaje gaz i wystawia fakturę. Ciągłość dostaw pozostaje zachowana, więc nie trzeba planować wychłodzenia pieców ani przerywać rozpoczętego cyklu obróbki cieplnej.

Jak ustalić właściwą moc umowną dla odlewni?

Podstawą powinien być rzeczywisty odbiór godzinowy z pełnego roku, obejmujący również miesiące najwyższej produkcji. Średnie zużycie roczne jest tu mylące, ponieważ ukrywa szczyty powstające przy jednoczesnym rozruchu pieców. Po ustaleniu faktycznego rozkładu warto sprawdzić, czy szczytu nie da się obniżyć samym harmonogramem wytopów. Dopiero potem ma sens wniosek o zmianę mocy u operatora.

Czy przy piecach pracujących w trybie podtrzymania da się coś zaoszczędzić?

Tak, choć oszczędność leży wtedy głównie po stronie warunków zakupu, a nie samej technologii. Podtrzymanie temperatury daje stabilne, przewidywalne zużycie w tle, a taki profil jest dla sprzedawców atrakcyjny i można go wykorzystać jako argument w negocjacjach. Warto również sprawdzić, czy przerwy między seriami wytopów są planowane w sposób ograniczający liczbę pełnych rozgrzewań pieca.

Gaz i energię elektryczną negocjować razem czy osobno?

To dwa odrębne rynki i dwie odrębne umowy, ale postępowanie warto prowadzić równolegle. Odlewnia zużywa znaczne ilości obu nośników, więc łączna skala zakupu wzmacnia pozycję negocjacyjną, a jeden przegląd faktur pozwala uporządkować obie umowy przy tej samej okazji. Terminy ich obowiązywania rzadko się pokrywają, dlatego zwykle ustala się kolejność i zaczyna od tej umowy, która kończy się wcześniej, nie tracąc z oczu drugiej.

Podsumowanie

Odlewnia zużywa gaz w sposób, którego nie opisuje żadna średnia: seriami, ze szczytami przy rozpoczęciu wytopów i stałym poborem na podtrzymanie temperatury pieców. Umowa oparta na uproszczonym profilu prowadzi albo do opłat za przekroczenia, albo do nadpłacania opłat stałych przez cały rok. Weryfikacja mocy umownej, uporządkowanie harmonogramu i zebranie ofert z rynku nie wymagają zatrzymania produkcji.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Energia elektryczna dla wytwórni pasz i mieszalni – jak obniżyć koszty produkcji?

Produkcja pasz opiera się na procesach, które w całości pochłaniają energię elektryczną: rozdrabnianiu, mieszaniu, granulowaniu i transporcie surowca wewnątrz zakładu. Marża w tej branży jest wąska, a cena gotowej paszy jest silnie związana z notowaniami zbóż i śrut, na które wytwórnia nie ma wpływu. Tym większe znaczenie ma każdy koszt, na który wpływ jednak ma, a rachunek za prąd należy do tej właśnie grupy.

Gdzie ucieka energia w wytwórni

Rozkład zużycia w mieszalni pasz jest wyraźnie skoncentrowany na kilku maszynach o dużej mocy.

• Rozdrabnianie: śrutowniki i rozdrabniacze bijakowe pobierają najwięcej mocy w całym ciągu technologicznym, a ich obciążenie zmienia się wraz z twardością i wilgotnością surowca.
• Granulowanie: prasy peletujące pracują pod dużym obciążeniem, a pobór rośnie przy zmianie receptury na trudniejszą do zagęszczenia.
• Mieszalniki pracują cyklicznie, z rozruchem przy każdym zasypie, co daje serię krótkich szczytów w ciągu zmiany.
• Transport wewnętrzny: przenośniki kubełkowe, ślimakowe i transport pneumatyczny działają przez większość czasu pracy zakładu.
• Chłodnice granulatu i odpylanie, czyli wentylatory pracujące w sposób ciągły podczas produkcji.
• Magazynowanie: napędy zasuw, rozdzielaczy i systemów napełniania silosów.

Szczyty przy rozruchu i moc umowna

Wytwórnia pasz ma profil, w którym duże silniki startują wielokrotnie w ciągu zmiany. Każdy rozruch to krótkotrwały wzrost poboru znacznie powyżej mocy roboczej urządzenia. Jeżeli kilka takich rozruchów zbiegnie się w czasie, powstaje szczyt, który może przekroczyć zamówioną moc.

Konsekwencją są opłaty za przekroczenia, naliczane za cały okres rozliczeniowy, choć samo zdarzenie trwało kilkanaście sekund. Wiele zakładów reaguje na to podniesieniem mocy umownej, co rzeczywiście usuwa opłaty karne, ale w zamian podnosi opłaty stałe płacone co miesiąc. Zanim podejmie się taką decyzję, warto sprawdzić, czy szczytów nie da się rozsunąć w czasie samą kolejnością uruchamiania maszyn.

Praca zmianowa a wybór taryfy

Zakłady pracujące na dwie lub trzy zmiany realnie korzystają ze stref nocnych, w których energia jest tańsza. To zupełnie inna sytuacja niż w wytwórni pracującej jednozmianowo, gdzie taryfa wielostrefowa może okazać się mniej opłacalna niż prosta grupa taryfowa jednostrefowa.

Decyzji nie da się podjąć na podstawie samego cennika. Potrzebne jest zestawienie rzeczywistego zużycia w podziale na strefy, za możliwie długi okres, i przeliczenie kilku wariantów na tych samych danych. Przy sezonowości typowej dla rolnictwa, gdzie natężenie produkcji zmienia się wraz z cyklem hodowlanym i dostępnością surowca, pełny rok jest minimum.

Cena stała czy rynkowa

Wybór między ceną FIX a rozliczeniem w formule SPOT jest decyzją o tym, kto bierze na siebie ryzyko wahań. Cena stała pozwala policzyć koszt produkcji tony paszy na cały okres umowy, co przy kontraktach z hodowcami bywa argumentem rozstrzygającym. Formuła powiązana z notowaniami Towarowej Giełdy Energii (TGE) daje szansę na niższy koszt, ale wystawia zakład na zmienność, którą trudno przenieść na cennik z dnia na dzień.

Zasada TPA (Third Party Access) pozwala wybrać sprzedawcę niezależnie od operatora systemu dystrybucyjnego (OSD), więc rynek jest otwarty także dla zakładów o umiarkowanym zużyciu. Warunki zakupu energii elektrycznej ustalamy osobno dla każdej wytwórni, a jeżeli zakład używa pary technologicznej z kotła gazowego, równolegle sprawdzamy warunki zakupu gazu ziemnego.

Co można zrobić od razu

• Zweryfikować moc umowną dla każdego punktu poboru energii (PPE) wobec faktycznych szczytów z pełnego roku produkcyjnego.
• Uporządkować kolejność rozruchu rozdrabniaczy, pras i mieszalników, żeby nie startowały jednocześnie.
• Sprawdzić grupę taryfową pod kątem rzeczywistego rozkładu produkcji na zmiany.
• Przejrzeć faktury pod kątem opłat za przekroczenia i składników dystrybucyjnych.
• Zebrać oferty z rynku z wyprzedzeniem, a nie w miesiącu, w którym kończy się umowa.

Punktem wyjścia jest zawsze analiza kosztów energii na podstawie rozliczeń, którymi zakład już dysponuje.

Najczęstsze pytania

Ile trwa zmiana sprzedawcy energii w zakładzie produkcyjnym?

Od strony zakładu jest to przede wszystkim kwestia dokumentów i terminu wypowiedzenia obowiązującej umowy. Samo przejście na nowego sprzedawcę następuje z początkiem okresu rozliczeniowego i nie wymaga żadnych prac przy instalacji, ponieważ energię nadal dostarcza ten sam operator tą samą siecią. Produkcja nie zostaje przerwana nawet na chwilę. Procedurę warto natomiast rozpocząć odpowiednio wcześnie, żeby zmieścić się w terminie wypowiedzenia i nie przedłużyć umowy automatycznie.

Dlaczego na fakturze pojawiają się opłaty za przekroczenie mocy?

Najczęściej dlatego, że kilka silników o dużej mocy rusza jednocześnie, zwykle po przerwie albo na początku zmiany. Chwilowy pobór przekracza wtedy moc zamówioną w umowie, a opłata jest naliczana za cały okres rozliczeniowy, mimo że samo zdarzenie trwało kilkanaście sekund. W wielu zakładach wystarczy zmienić kolejność uruchamiania maszyn, żeby te opłaty zniknęły z rachunku.

Czy przy pracy jednozmianowej opłaca się taryfa nocna?

Zwykle nie, choć decyzja powinna wynikać z liczb, a nie z założenia. Taryfa wielostrefowa premiuje zużycie w godzinach nocnych, więc korzysta na niej zakład, który realnie przenosi tam część produkcji. Przy pracy wyłącznie na jedną zmianę dzienną korzystniejsza bywa prostsza grupa taryfowa. Porównanie wariantów na rzeczywistym profilu zużycia rozstrzyga tę kwestię jednoznacznie.

Na jak długo warto zawierać umowę przy sezonowej produkcji paszy?

Długość umowy powinna wynikać z tego, jak przewidywalna jest produkcja i jaką zmienność kosztu zakład jest w stanie udźwignąć. Umowa dłuższa daje stabilną cenę na kilka sezonów, co ułatwia kalkulację ceny paszy dla hodowców. Krótsza pozwala szybciej zareagować na spadki na rynku, ale wymaga regularnego wracania do negocjacji. Przy wyraźnej sezonowości sprawdza się również podział wolumenu na część zabezpieczoną ceną stałą i część rozliczaną rynkowo.

Podsumowanie

W wytwórni pasz energia elektryczna jest surowcem produkcyjnym na równi ze zbożem i śrutami. Duże silniki, wielokrotne rozruchy w ciągu zmiany i sezonowość produkcji tworzą profil, którego standardowa oferta nie odwzorowuje. Weryfikacja mocy umownej, uporządkowanie rozruchu i dobór grupy taryfowej do rzeczywistego rytmu pracy dają efekt bez żadnej inwestycji w park maszynowy.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Energia elektryczna dla drukarni offsetowych i cyfrowych – jak obniżyć koszty produkcji?

W drukarni koszt energii wchodzi wprost w kalkulację nakładu. Przy krótkich seriach i presji cenowej ze strony zleceniodawców każda złotówka na rachunku za prąd zmniejsza marżę na zleceniu, które i tak było liczone ostro. Tymczasem sam zakup energii bywa jedyną pozycją kosztową, której nikt w zakładzie nie negocjował od kilku lat, mimo że rynek zmienił się w tym czasie kilkukrotnie.

Co pochłania prąd w zakładzie poligraficznym

Profil zużycia drukarni jest nierównomierny i mocno zależny od tego, co akurat stoi na maszynie.

• Maszyny drukujące pobierają najwięcej w trakcie rozbiegu i przy pełnej prędkości produkcyjnej. Postoje na przezbrojenia i przyrządzanie dają charakterystyczne doliny w wykresie poboru.
• Suszenie: lampy UV, moduły LED-UV i sekcje z gorącym powietrzem należą do najbardziej energochłonnych elementów linii, a pracują tylko wtedy, gdy maszyna drukuje.
• Sprężarki zasilają układy podawania i odbioru arkusza. Pracują niemal bez przerwy przez całą zmianę i często są najbardziej niedocenianym odbiornikiem w hali.
• Chłodzenie zespołów farbowych i roztworu nawilżającego, plus agregaty odbierające ciepło od suszarek.
• Klimatyzacja hali, która utrzymuje stałą temperaturę i wilgotność, ponieważ papier reaguje na ich wahania zmianą wymiarów.
• Naświetlarki płyt, introligatornia i wykrawanie, czyli odbiorniki mniejsze pojedynczo, ale liczne.

Dlaczego rozliczenie bywa nietrafione

Zakład poligraficzny rzadko pracuje w stałym rytmie. Sezon na katalogi, kalendarze i opakowania świąteczne potrafi wypełnić maszyny na trzy zmiany, a po nim przychodzą tygodnie pracy jednozmianowej. Umowa zawarta w szczycie sezonu, na podstawie zużycia z najintensywniejszych miesięcy, przez resztę roku okazuje się przeszacowana.

Podobnie działa moc umowna. Zamawiana bywa pod jednoczesną pracę wszystkich maszyn, choć w praktyce harmonogram produkcji rzadko na to pozwala. Firma płaci wtedy opłaty stałe od mocy, której nie wykorzystuje, i robi to co miesiąc, niezależnie od tego, ile arkuszy wyszło z maszyny.

Rozbieg maszyny a szczyt poboru

Osobnym tematem są przekroczenia. Jednoczesny rozruch kilku maszyn po przerwie potrafi wygenerować krótki szczyt, który przekracza zamówioną moc, i to wystarczy, żeby na fakturze pojawiła się opłata karna. Sam szczyt trwa moment, opłata dotyczy całego okresu rozliczeniowego.

Rozwiązaniem nie musi być podniesienie mocy umownej. Często wystarczy rozsunięcie w czasie rozruchu największych odbiorników, tak aby nie startowały równocześnie po przerwie śniadaniowej czy po zmianie. To zmiana organizacyjna, nie inwestycyjna, a jej efekt widać na kolejnej fakturze.

Co daje się zrobić bez zmian w parku maszynowym

• Sprawdzić moc umowną dla każdego punktu poboru energii (PPE) wobec rzeczywistych szczytów z pełnego roku, obejmującego sezon i miesiące spokojniejsze.
• Zweryfikować grupę taryfową, zwłaszcza gdy zakład pracuje na dwie lub trzy zmiany i realnie korzysta ze stref nocnych.
• Przeanalizować faktury pod kątem opłat za przekroczenia oraz składników dystrybucyjnych, które przy pracy zmianowej potrafią zaskoczyć.
• Zebrać oferty z całego rynku zamiast podpisywać aneks przedłużający dotychczasową umowę.
• Rozdzielić rozruch największych odbiorników w harmonogramie zmiany.

Zasada TPA (Third Party Access) daje każdemu przedsiębiorcy prawo wyboru sprzedawcy niezależnie od operatora systemu dystrybucyjnego (OSD), który odpowiada za sieć. Warunki zakupu energii elektrycznej negocjujemy osobno dla każdego zakładu, a punktem wyjścia jest zawsze analiza kosztów energii na podstawie faktur z ostatnich miesięcy. Jeżeli w zakładzie działa również suszenie gazowe, osobno sprawdzamy warunki zakupu gazu ziemnego.

Najczęstsze pytania

Kiedy najlepiej negocjować umowę, skoro sezon w poligrafii jest nierówny?

Najlepszym momentem jest okres spokojniejszy, na kilka miesięcy przed końcem obowiązującej umowy. Zakład ma wtedy czas na zebranie ofert i porównanie ich bez presji terminu. Sam profil zużycia przedstawiany sprzedawcom powinien natomiast obejmować pełny rok, razem ze szczytem sezonowym, ponieważ to on decyduje o wycenie ryzyka. Negocjacja prowadzona w ostatnim tygodniu obowiązywania umowy niemal zawsze kończy się gorszymi warunkami niż przygotowana z wyprzedzeniem.

Co zrobić, gdy zużycie w drukarni bardzo się różni w zależności od sezonu?

Sezonowość nie wyklucza korzystnej umowy, ale wymaga oparcia jej na danych z pełnego roku, a nie z kilku najlepszych miesięcy. Sprzedawca wycenia ryzyko na podstawie profilu zużycia, więc rzetelnie przygotowane zestawienie z rozliczeń działa na korzyść zakładu. Przy dużych wahaniach warto rozważyć podział wolumenu, w którym część energii jest zabezpieczona ceną stałą, a reszta rozliczana rynkowo.

Czy opłaty za przekroczenie mocy umownej można wyeliminować?

W większości zakładów tak, i to bez podnoszenia mocy umownej. Najpierw trzeba ustalić, kiedy dokładnie powstają szczyty, a następnie rozsunąć w czasie rozruch największych odbiorników, przede wszystkim maszyn drukujących i sprężarek. Jeżeli szczyty wynikają z rzeczywistego wzrostu produkcji, a nie z jednoczesnego startu, wtedy właściwym krokiem jest korekta mocy umownej u operatora.

Czy niewielka drukarnia cyfrowa również może negocjować cenę energii?

Tak. Prawo wyboru sprzedawcy przysługuje każdemu przedsiębiorcy, niezależnie od wielkości zużycia. Mniejsze zakłady mają wprawdzie słabszą pozycję przy pojedynczej negocjacji, ale mogą przystąpić do zakupu grupowego, w którym kilka firm występuje na rynku wspólnie. Uzyskują wtedy warunki zarezerwowane zwykle dla większych wolumenów, bez angażowania własnych zasobów w prowadzenie postępowania. Warto sprawdzić tę możliwość przed przedłużeniem obecnej umowy.

Podsumowanie

Drukarnia łączy dwie cechy, które utrudniają wycenę energii: wyraźną sezonowość i krótkie, wysokie szczyty przy rozruchu maszyn. Standardowa oferta ich nie uwzględnia, a umowa podpisana w szczycie sezonu przez resztę roku pracuje przeciwko zakładowi. Weryfikacja mocy umownej, dobór grupy taryfowej i uporządkowanie rozruchu to działania, które nie wymagają wymiany ani jednej maszyny.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.

Energia elektryczna dla serwerowni i centrów danych – jak obniżyć koszty zasilania i chłodzenia?

Serwerownia jest jednym z niewielu obiektów, w których pobór mocy praktycznie nie schodzi poniżej pewnego poziomu. Szafy pracują całą dobę, klimatyzacja precyzyjna musi utrzymać stałą temperaturę i wilgotność, a układy zasilania gwarantowanego pozostają pod napięciem także wtedy, gdy nikt nie korzysta z serwisu. Rachunek za prąd bywa tu drugą pozycją kosztową zaraz po amortyzacji sprzętu, a mimo to bardzo rzadko jest przedmiotem osobnej analizy.

Co pochłania energię w serwerowni

Zużycie rozkłada się na dwa porównywalne strumienie: samo urządzenie informatyczne i wszystko, co pozwala mu bezpiecznie pracować.

• Szafy z serwerami i macierzami pracują w podstawie obciążenia przez całą dobę, siedem dni w tygodniu. Ich pobór zmienia się w wąskim zakresie, niezależnie od pory dnia.
• Klimatyzacja precyzyjna odbiera ciepło z korytarzy zimnych i ciepłych. W upalne dni skraplacze pracują na najwyższych obrotach, przez co lato jest tu okresem najwyższych rachunków.
• Zasilacze UPS pobierają energię także na własne straty i podtrzymanie baterii. Przy pracy w trybie podwójnej konwersji te straty są stałe.
• Redundancja w układzie N+1 oznacza, że część mocy jest zarezerwowana na sprzęt, który w normalnych warunkach nie przenosi obciążenia.
• Infrastruktura pomocnicza: oświetlenie techniczne, wentylacja pomieszczeń akumulatorni, gaszenie gazowe, zasilanie szaf sieciowych.

Ten profil ma jedną istotną konsekwencję handlową. Obiekt o pracy ciągłej wykorzystuje umowną moc bardzo równomiernie, a to jest cecha, którą przy negocjacjach warto pokazać sprzedawcy.

Dlaczego standardowa oferta rzadko pasuje

Oferta przygotowana dla typowego biura zakłada wyraźny rozkład dobowy: wysokie zużycie w godzinach pracy, niskie w nocy. Serwerownia takiego rozkładu nie ma. Przy równomiernym profilu inaczej wygląda opłacalność taryf wielostrefowych, inaczej wypada porównanie ceny stałej z ceną giełdową i inaczej liczy się ryzyko przekroczeń.

Drugą kwestią jest sama moc umowna. Przy projektowaniu serwerowni zamawia się ją z zapasem na docelowe zapełnienie szaf, do którego dochodzi się latami. Efekt jest taki, że przez cały ten czas firma płaci opłaty stałe od mocy, której realnie nie pobiera. Weryfikacja mocy umownej wobec rzeczywistych szczytów z ostatnich miesięcy bywa najszybszą oszczędnością w całym obiekcie i nie wymaga żadnej inwestycji.

Cena stała czy giełdowa przy pracy ciągłej

Wybór między ceną FIX a rozliczeniem w formule SPOT jest w takim obiekcie decyzją o rozkładzie ryzyka, nie o samej stawce. Cena stała daje przewidywalny koszt na cały okres umowy, co ułatwia budżetowanie usług rozliczanych z klientami w stałym abonamencie. Formuła giełdowa, powiązana z notowaniami Towarowej Giełdy Energii (TGE), pozwala korzystać ze spadków, ale przenosi wahania rynku wprost na rachunek.

Przy zużyciu rozłożonym równomiernie w dobie warto sprawdzić także rozwiązanie pośrednie, w którym część wolumenu jest zabezpieczona ceną stałą, a reszta rozliczana rynkowo. Zasada TPA (Third Party Access) pozwala wybrać sprzedawcę niezależnie od operatora, który dostarcza prąd fizycznie, więc pole do negocjacji jest tu realne.

Co można zrobić bez ingerencji w infrastrukturę

• Zweryfikować moc umowną dla każdego punktu poboru energii (PPE) wobec faktycznych szczytów.
• Sprawdzić grupę taryfową i to, czy strefy czasowe odpowiadają pracy ciągłej.
• Przeanalizować faktury pod kątem opłat dystrybucyjnych, które przy stałym poborze potrafią stanowić znaczną część rachunku.
• Zebrać oferty z całego rynku zamiast przedłużać umowę u dotychczasowego sprzedawcy na warunkach z aneksu.
• Ustalić termin, w którym kończy się obecna umowa, i przygotować postępowanie z wyprzedzeniem, a nie w ostatnim tygodniu.

Szczegółowy przegląd rozliczeń opisaliśmy w usłudze analiza kosztów energii. Warunki zakupu samej energii elektrycznej negocjujemy osobno dla każdego obiektu, ponieważ profil zużycia bywa tu bardzo różny.

Najczęstsze pytania

Czy zmiana sprzedawcy energii wiąże się z przerwą w zasilaniu serwerowni?

Nie. Zmiana sprzedawcy jest operacją wyłącznie handlową i nie wymaga żadnej ingerencji w instalację ani w układ zasilania. Prąd nadal dostarcza ten sam operator systemu dystrybucyjnego (OSD), tymi samymi kablami, a zmienia się jedynie podmiot, który sprzedaje energię i wystawia fakturę. Nie ma przerwy w dostawie, nie ma potrzeby przełączania układów gwarantowanych ani planowania okna serwisowego dla systemów informatycznych.

Czy przy pracy przez całą dobę opłaca się taryfa wielostrefowa?

Zależy to od proporcji zużycia w poszczególnych strefach. Obiekt pracujący równomiernie przez całą dobę korzysta z tańszych stref nocnych w mniejszym stopniu niż zakład produkcyjny, który potrafi przenieść część procesów na noc. Decyzję warto oprzeć na danych z rozliczeń za pełny rok, a nie na samej stawce z cennika. Porównanie kilku wariantów taryfowych na rzeczywistym profilu pokazuje różnicę jednoznacznie.

Co zrobić, gdy moc umowna została zamówiona na docelowe zapełnienie szaf?

Moc umowną można zmienić, składając wniosek do operatora systemu dystrybucyjnego. Przed złożeniem takiego wniosku trzeba jednak sprawdzić rzeczywiste szczyty poboru z możliwie długiego okresu, obejmującego również miesiące letnie, gdy chłodzenie pracuje najintensywniej. Obniżenie mocy poniżej realnego zapotrzebowania grozi opłatami za przekroczenia, które bywają dotkliwsze niż oszczędność na opłatach stałych. Rozsądnym podejściem jest korekta etapowa, prowadzona równolegle z zapełnianiem kolejnych szaf.

Czy przy planowanej rozbudowie serwerowni warto wstrzymać się z negocjacją umowy?

Nie ma takiej potrzeby. Umowę zawiera się na wolumen szacowany, a rosnące zapotrzebowanie można w niej uwzględnić, wskazując planowany przyrost w kolejnych okresach. Wstrzymywanie decyzji do czasu zapełnienia szaf oznacza zwykle wiele miesięcy zakupu na warunkach zastanych, czyli najdroższych. Osobną kwestią pozostaje moc umowna, którą przy rozbudowie lepiej korygować etapami, w miarę rzeczywistego wzrostu poboru, niż zamawiać od razu na stan docelowy.

Podsumowanie

Serwerownia ma profil zużycia, którego nie da się porównać z biurem ani z zakładem jednozmianowym. Praca ciągła, stałe straty na układach gwarantowanych i sezonowy szczyt chłodzenia sprawiają, że oferta z ogólnego cennika rzadko jest tą najkorzystniejszą. Weryfikacja mocy umownej, dobór grupy taryfowej i zebranie ofert z całego rynku to działania, które nie wymagają zatrzymania ani jednej szafy.

Szukają Państwo sposobu na optymalizację kosztów energii w firmie? Nasi doradcy bezpłatnie przeanalizują Państwa faktury i przedstawią korzystniejsze oferty dostępne na rynku. Zapraszamy do kontaktu: formularz na stronie logicsolutions.pl/kontakt lub telefon: 883 005 653 lub 500 085 389.